MARIA

 

Ik ben katholiek opgevoed. Het dagelijks leven was doordrongen van een grote religiositeit maar niet op een dwingende manier. Het was zoals eten, drinken, slapen en naar school gaan, het hoorde er gewoon bij. Maria werd vooral door mijn vader vereerd. Hij kon zeer mooi het ‘Ave Maria’ zingen en het ‘Sterre der Zee’, dat is me bijgebleven. En nu, zo vele jaren na zijn dood, voel ik nog altijd dat Maria ons verbindt.

Het is alweer zo’n tien jaar geleden dat ik eens op een zonnige namiddag aan het winkelen was met een vriendin in Maastricht. Mijn auto stond op het grote parkeerplein in het centrum. Bij terugkomst zag ik al van verre dat er iets tussen mijn ruitenwisser stak en ik dacht: “ een bekeuring…te lang geparkeerd!” Daar aangekomen zag ik echter dat het een prentje was, een afbeelding van Maria, de Vrouwe van alle Volkeren. Zeer verbaasd was ik…waar kwam dat vandaan? We keken nog eens rond maar op geen enkele andere auto – het plein stond goed vol – stak er zo’n prentje.
Ik hou erg van dit soort onverwachte dingen. Je kunt het afdoen als ‘onbelangrijk’ maar ik kies liever voor ‘wonderlijk’ vanwege de aard van de boodschap. Ik heb de afbeelding altijd bewaard.

Pas heel recentelijk ben ik er achter gekomen dat de kapel van de Vrouwe van alle Volkeren in Amsterdam staat en gebouwd is omdat een vrouw daar in 1945, en nog vele keren daarna, visioenen van Maria had. In deze visioenen presenteerde zij zich als medeverlosser, een heet hangijzer voor de katholieke kerk…Maar het is juist dat aspect dat mij aanspreekt, niet alleen in de Vrouwe van alle Volkeren maar in Maria in het algemeen.

Dit zelfde aspect kom je ook tegen in het boek van James Twyman “Het Geheim van de Geliefde Discipel”, een aanrader. Op de achterkant staat een schilderij afgebeeld dat heet “Onze Lieve Vrouwe van het Universum”, het speelt een grote rol in het boek. Net als bij de Vrouwe van alle Volkeren zie je Maria hier afgebeeld boven de Aarde. Dit geeft niet alleen de indruk dat zij uitstijgt boven de dogma’s van geïnstitutionaliseerde godsdiensten maar ook lijkt het de belichaming van haar boodschap van Universele Liefde weer te geven.

Het is o.a. in dit aspect van Universele Liefde dat het verlossingsgegeven zit. Telkens als ik Maria ontmoet in meditatie word ik hiermee geconfronteerd. Ze leert me dat de dingen eenvoudig zijn als we ons kunnen openen voor de kracht van de Liefde die ons doet uitstijgen boven onszelf. Het verlossingsgegeven zit ook in haar boodschap de Christuskracht bewust te worden, te gaan belichamen en zo deze energie te helpen verankeren op Aarde. Het Christuskind op haar schoot staat tevens symbool voor dit proces in ons. Net als haar zoon nodigt zij ons uit de blauwdruk van onze eigen ziel als enige Weg, enige Waarheid en het enige Leven te aanvaarden. Wat een verlossing…

Ik wil met dit artikel graag een lans breken voor Maria en haar boodschap van liefde, eenvoud en mededogen, kwaliteiten die niet echt ‘hot’ zijn in deze tijd denk ik wel eens…Toch kun je echt wonderen ervaren als je je regelmatig verbindt met haar krachtveld of je gewoon open stelt voor haar liefdevolle aanwezigheid. Zelf voel ik vaak hele grote dankbaarheid van haar kant als we haar boodschap willen uitdragen. Dit ontroert me, en steeds vaker ervaar ik haar liefdevolle aanwezigheid in de consulten die ik geef. (“Vergeet mij niet”…zei ze eens toen ik heel diep in het sjamanisme zat.) Op de een of andere manier duikt ze altijd weer op in mijn leven. In de vorige straat waar ik woonde stond een kapelletje gewijd aan O.L.V. van de Overwinning en ook nu weer woon ik op een straat met een bekende Mariakapel.

Tenslotte wil ik eindigen met een ander toeval. Onlangs kreeg ik zo’n Mariabeeld dat je tegen de gevel van je huis kunt hangen. Op een middag had ik plots een sterke aandrang naar iemand toe te rijden die ik kende en daar was ze…De vrouw in kwestie had het beeld gevonden in een kringloopwinkel in Antwerpen. Hoewel ze er zelf niet veel mee had nam ze het mee omdat ze voelde dat het voor iemand anders bestemd was. Degene die het haar had verkocht had gezegd: ”wat fijn dat u het meeneemt…” Blijkbaar voelde die aan dat ze daar niet thuis hoorde. En nu hangt ze hier, symbool van het Grote Moeder gegeven en zo veel meer… Ik kan me een leven zonder haar niet voorstellen.

 

Marije Broersen

Mei 2009