IMBOLC

 

 

Kenners van de Oude Weg
Bewaarders van de Mysteriën
Vlechten hun draden van Herinnering.

Een oude vrouw bevrijdt
Met haar witte staf een Bruid van de Lente
En gebiedt de Winterkoning terug
Naar zijn domein van bevroren sneeuw...

_________________________

 

Vele grijswitte sluiers omhullen de oude dame,
Moeder Aarde in haar winterkleed zegt:
Dit is de Tijd…

De zon rijst, de hemel kleurt in alle tinten van stilte en kleur.
Een vlam verwarmt, bevrijdt, snijdt door mist en sluiers:
Dit is de Tijd…

Onbreekbaar, zeldzaam, raakt hij aan de tere knoppen van de jonge Bruid
En voedt haar eindeloos:
Dit is de Tijd…

Ik hoor in de stallen het eerste blaten van de lente
Zij schenkt haar lied van vreugde uit over de Aarde:
Dit is de Tijd…

___________________________

 

Bronnen gieten je heilige vlam uit, Brighid,
Profetische woorden in wijsheids naam…
De Aarde is zwanger van poëzie die tot leven komt in het lied der seizoenen.
Geroepen zijn wij in je helende licht,
Je vuur brandt in ons allen, of we het nu weten of niet…

____________________________

 

Onze voorouders kwamen samen om te bidden
En hun gegroefde handen diep in de donkere aarde te laten zinken,
Zij verzamelden zaden en maakten ze klaar om te planten
Zij mediteerden in ijzige duisternis
En vierden de geboorte van het eerste licht, voorbode van de lente.

 

Als zij het leven in de Aarde voelde bewegen
Zongen zij liederen om het kleine zaad moed te geven tot groei
In de donkere natte grond kun je hun werk nog altijd ruiken
Zij graven met ons mee, staan naast ons, luister!
De oosten wind draagt hun lied over de bevroren grond de Imbolc nacht in.

 

Terwijl de Aarde zich op de lente voorbereidt
Komen liefdevolle mensen samen in cirkels om de belofte van nieuw leven af te wachten
En de groene Aarde toe te zingen, zoals wij vandaag doen, dit jaar en elk jaar…

_____________________________

 

Kenners van de Oude Weg, Bewaarders van de Mysteriën,
Verwelkom Imbolc, verwelkom Brighid,
In het diepst van het land
In het diepst van ons hart
En laat ons draden vlechten van herinnering
Voor de generaties die komen…

 

WEES GEZEGEND…

 

Marije Broersen