HEMEL EN AARDE VERBINDEN

 

Begin 2004, ik was voor mijn gevoel helemaal vastgelopen in de baan die ik had, vroeg ik mijn geestelijke begeleiders via een droom om inzicht in mijn levenspad. Welnu, je hebt dromen en dromen maar zgn.‘grote dromen’ zijn iets bijzonders, ze geven diepgaande inzichten en aanwijzingen en mogen eigenlijk niet genegeerd worden. Bij veel inheemse volkeren zijn dit soort dromen een bekend fenomeen. Soms komen ze maar één keer in een mensenleven voor, hun belangrijkste kenmerk is de enorm krachtige energie. De droom die ik kreeg was zo’n ‘grote droom’, ik werd er aangeslagen, bijna geschokt, uit wakker:

“Ik bevind mij achter de kerk in het dorp waar ik ben geboren, vlakbij het kerkhof. Plots zie ik een reusachtige pad aan komen lopen, goudbruin van kleur en wel een meter lang, breed en hoog. In de tekening op zijn zeer knobbelige, oude vel herken ik gelijkbenige kruizen. Dan richt hij zich op als een mens en ik zie ineens dat hij een klein padje op z’n linker schouder heeft zitten. Hij gaat de achterdeur van de kerk binnen en ik voel aan: “dit moet gebeuren!” Even daarna is hij terug en met grote snelheid verdwijnt hij in dezelfde richting als vanwaar hij is gekomen...” Dat was het, de droom was even kort als hevig.

De intensiteit van deze ervaring deed me beseffen dat ik er verder mee aan het werk moest. Daarop ben ik in een van de dagen erna ‘terug in de droom’ gegaan, door mijn opleiding voor dromentherapeut een bekend gegeven. Ik was zeer benieuwd wat er zich in de kerk had afgespeeld en wat ik zag was het volgende:

“De pad verandert in een man met een paddenvel om zijn schouders. Hij loopt vastbesloten naar voren naar het altaar en strekt in een bezwerend gebaar zijn armen ten hemel. Door de kracht van zijn energie zie ik dat de Christusfiguur die daar hangt plots van zijn kruis afkomt en dit maakt een hevige emotie in mij wakker. Ik krijg beelden van oude Inca – of Aztekentempels en doorvoel de kracht van de Aardereligie die daarmee verbonden is. Ook besef ik weer eens dat deze Aardereligie vele duizenden jaren ouder is dan het Christendom. Daarop ben ik getuige van de komst van de Spanjaarden en Portugezen in Zuid-Amerika en het enorme lijden dat gepaard ging met de onderdrukking van de Aardereligie van de Indianen. Het voelt alsof de paddenman zijn geboorterecht terug komt opeisen. Als hij de kerk verlaat geeft hij me het kleine padje in mijn handen en verdwijnt”…

Deze droom heeft me nog heel lang bezig gehouden maar ik had ook steeds het gevoel hem niet helemaal te kunnen doorgronden. In de jaren die volgden had ik verschillende meditatiegroepjes rond het Christusbewustzijn. Tijdens deze meditaties kreeg ik steeds vaker beelden van kruizen die ouder waren dan het Christendom, ze waren gelijkbenig maar vertegenwoordigden op de een of ander manier hetzelfde gegeven.

In 2007 viel het verhaal op zijn plaats dat begonnen was met de paddendroom, namelijk het Christusbewustzijn of Eenheidsbewustzijn te verbinden met de Aarde…Het niet alleen te verankeren door het in onszelf werkelijkheid te laten worden maar ook te begrijpen en toe te laten dat de sacraliteit van de Aarde en de Christuskracht diepgaand zijn verbonden. De pad met de kruizen op zijn rug is voor mij het symbool hiervan geworden. Het is inmiddels niet slechts een persoonlijk symbool maar vertegenwoordigt bovenal de Roep van de Grote Moeder haar weer de plek te geven die haar als vanouds toekomt.

We worden meer dan ooit uitgenodigd ‘Hemel en Aarde te verbinden’ omdat zij beide een spiegel zijn van de Oneindige Intelligentie die hen heeft voortgebracht. Inheemse culturen over de hele wereld hebben dit altijd begrepen, voor hen is het gewone dagdagelijkse heilig, zij herkennen het spirituele in alle aspecten van de materiële wereld. Op deze wijze in het leven staan is voor ons echter een uitdaging en een leerproces, we zijn er eenvoudigweg niet mee grootgebracht. Het vraagt een open houding zonder oordeel zodat we ons weer bewust kunnen worden van het bestaan van de spiritwereld en leren invoelen hoe heel de dagelijkse realiteit hiervan is doortrokken.

 

Marije Broersen

2008